„Nici czasu” – w Muzeum wernisaż Adama Faglio

Pierwszy dzień jesieni przyniósł do Muzeum im. Stanisława Fischera wyjątkowe wydarzenie. W salach, w których trzy dekady temu Adam Faglio prezentował swoją pierwszą wystawę, otwarto ekspozycję „Nici czasu”. To zbiór prac jednego z najbardziej konsekwentnych realistów Małopolski. Wernisaż zgromadził liczne grono odbiorców, a atmosfera spotkania szybko przerodziła się w żywy dialog o sztuce, czasie i codzienności twórczej.

Wystawę otworzyła dyrektor Muzeum, Anetta Martinez Ugalde, która przypomniała długoletnią relację instytucji z artystą. „Adam jest człowiekiem niezwykle skromnym, niezwykle pracowitym, a owoce jego pracy możecie dziś podziwiać na naszej wystawie” mówiła, podkreślając, że A. Faglio od lat jest przyjacielem Muzeum, wielokrotnie prezentował tu swoje prace, podarował część z nich do zbiorów, a obecnie zasiada w Radzie Muzeum.

Dyrektor wróciła pamięcią do pierwszej wystawy artysty w Bochni, organizowanej ponad 30 lat temu, również w tych samych salach. „Czas zatoczył koło” - zauważyła, wskazując na symboliczne znaczenie zarówno miejsca, jak i tytułu obecnej ekspozycji, szczególnie w dniu, w którym rozpoczyna się jesień.

Po wprowadzeniu dyrektor głos zabrał Adam Faglio, witając publiczność z wyraźnym wzruszeniem. „Bardzo się cieszę z takiego licznego przybycia. Mam poczucie, że osoby, które tu są, mają sporą sympatię i do mnie, i do mojego malowania. To dla mnie nie jest obojętne” powiedział.

Z uśmiechem odniósł się do słów o swojej skromności: „Tak do końca to ja skromnością nie grzeszę… może udaję, ale w gruncie rzeczy jestem dość zadufany w to swoje malowanie i pewny siebie, że to, co robię, ma sens.”

Artysta szeroko opowiadał o swojej drodze twórczej. Martwe natury towarzyszą mu od początku, choć w młodości tworzył także prace psychodeliczne, znane dziś tylko kilku osobom. Przełom nastąpił, gdy zdecydował się na realizm i malowanie wyłącznie z natury. „Martwe natury pozwalają mi interpretować i przetwarzać to, co obserwuję. To najbardziej osobista moja rzecz” - podkreślił.

Symbolicznym obrazem wystawy są koniki z zegarem, motyw obecny w jego twórczości od trzech dekad. I jak powiedział „Zegar już nie chodzi, ale to bez znaczenia. Przemijanie jest naturalne. Tak się dzieje w moim malowaniu, chwila zatrzymania, skupienia, a potem pojawia się coś nowego.”

Adam Faglio opowiadał również o swojej pracy w plenerze - „Warto się rozglądać, wypatrywać ładne kąty” wspominając Mazury, południe Polski, ale przede wszystkim własny ogród, który często celowo aranżuje, by później wykorzystać rośliny w kompozycjach. Na wystawie znalazły się także portrety przedstawiające głównie jego wnuczki. Artysta przez lata rejestrował ich wzrost, tworząc cykl obrazów w formacie metr na metr, podzielonych na szesnaście kadrów i jak zakomunikował - „To już etap zamknięty. Nie rezygnuję z obserwacji, ale taka forma mnie nie interesuje.”

Wspomniał też o portrecie żony, namalowanym „z tyłu”, co, jak przyznał, wywołało domowe pretensje i dodał żartobliwie -„Ale wybaczam jej, że ma taki stosunek do sztuki.”

W swojej wypowiedzi Faglio odsłonił kulisy pracy twórczej: „To taka codzienna praca. Czasem czuję, że już dosyć, że trzeba dać sobie siana. A następnego dnia wstaję, idę do pracowni, robię kawę i zaczynam kolejny etap.”

Podkreślił, że malowanie nie jest dla niego cierpieniem, lecz naturalnym procesem, który wciąż daje mu entuzjazm i energię. Zaskakującym wątkiem była jego fascynacja sztuką uliczną, przyznał, że „Bardzo lubię graffiti, takie bazgroły, które dla wielu są koszmarem. Mają spontaniczność i efektowność kolorystyczną” mówił, wspominając o kilkunastu pracach wykonanych w tym stylu na płytach USB.

Na koniec ponownie głos zabrała dyrektor Muzeum - „Życzymy Ci, Adamie, dużo zdrowia, dużo pomysłów, dużo sił i żebyś malował pięknie i długo, długo.”

Publiczność jeszcze długo pozostawała w salach, oglądając obrazy i komentując wypowiedzi artysty. Wernisaż „Nici czasu” stał się nie tylko prezentacją malarstwa, lecz także spotkaniem, w którym sztuka, pamięć i codzienność splatały się w jedną opowieść - dokładnie tak, jak sugeruje tytuł wystawy.

Wystawy prac Adama Foglio trwają już od 1974 roku. Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat odbyło się 111 wystaw zarówno indywidualnych jak i zbiorowych:

Wystawy indywidualne między innymi:
1. 1976 Kraków – Piwnica Pod Baranami
2. 1983 Tarnów – Tarnowska Piwnica
3. 1985 Tarnów – Galeria KMPiK
4. 1989 Kraków – Śródmiejski Ośrodek Kultury
5. 1992 Rzeszów – Dom Kultury
6. 1992 Miechów – Galeria u Jaksy
7. 1992 Tarnów – Muzeum Okręgowe
8. 1994 Chrzanów – MOKSiR
9. 1994 Libiąż – Dom Kultury
10. 1994 Bochnia – Miejska Biblioteka Publiczna
11. 1995 Tarnów – Teatr Ludwika Solskiego
12. 1996 Bochnia – Muzeum im Stanisława Fishera
13. 1997 Zielona Góra – Galeria Teatru Lubuskiego
14. 1997 Mielec – Centrum Kultury
15. 1999 Nowy Wiśnicz – Nowy Wiśnicz
16. 2000 Mielec – Centrum Kultury
17. 2002 Kraków – Galeria Szalom
18. 2003 Bochnia – Biblioteka Powiatowa
19. 2005 Galeria Wirydarz – Lublin
20. 2007 MOK – Lipnica Murowana
21. 2007 Galeria Dzwonnica – Nowy Wiśnicz
22. 2007 Biuro Wystaw Artystycznych – Tarnów
23. 2007 Galeria Miejskiego Ośrodka Kultury – Dębica
24. 2008 Polsko Słowacki Dom – Bardejów (Słowacja)
25. 2008 KEB – Dillingen (Niemcy)
26. 2009 Galeria Fakt – Nowy Wiśnicz
27. 2009 Zamek – Dębno
28. 2009 Biblioteka – Tarnów
29. 2010 Bochnia – Muzeum Fishera
30. 2010 Niedzica – Zamek
31. 2010 Chełm – MOK
32. 2011 Myślenice – Muzeum Okręgowe
33. 2011 Nowy Wiśnicz – Głębokie Piwnice
34. 2011 Bochnia – Muzeum Miejskie
35. 2011 Brzesko – MOK
36. 2012 Dębica – Willa Wiluszówka
37. 2013 Bochnia – Biblioteka
38. 2014 Bochnia – Muzeum Fishera
39. 2015 Nowy Wiśnicz – Zakład Karny
40. 2016 Mielec – Mieleckie Centrum Kultury
41. 2016 Dullingen
42. 2016 Dębica – Willa Wiluszówka
43. 2017 Przemyśl – Miejskie Centrum Kultury
44. 2017 Katowice – Teatr Śląski
45. 2018 Bad Salzdetfurth – Rathaus
46. 2019 Libiąż- Miejska Biblioteka
47. 2019 Hebdów- Klasztor
48. 2019 Kraków – Galeria Szalom
49. 2023 Dębica – Galeria Miejska
50. 2026 Niedzica – Zamek

Wystawy zbiorowe:
51. 1984 Rzeszów – BWA Jesienne Konfrontacje
52. 1985 Norymberga – Krakowscy malarze
53. 1985 Kraków – Krakowscy malarze, rzeźbiarze, graficy
54. 1986 Tarnów – Salon zimowy
55. 1986 Tarnów – wystawa ZPAP
56. 1990 Tarnów – wystawa ZPAP
57. 1995 Tarnów – Salon Noworoczny
58. 2006 Mielec – Poplenerowa wystawa
59. 2006 Kolbuszowa – Poplenerowa wystawa
60. 2006 Łańcut – Poplenerowa wystawa
61. 2007 Tuchów – Poplenerowa wystawa
62. 2007 Warszawa – Zachęta Bliźniemu swemu…
63. 2007 Wrocław – Muzeum Miejskie Bliźniemu swemu…
64. 2007 Katowice – BWA Bliźniemu swemu….
65. 2007 Kraków – Pałac sztuki Bliźniemu swemu….
66. 2007 Rzeszów – BWA Bliźniemu swemu…
67. 2008 Lućki ( Słowacja) – Poplenerowa wystawa
68. 2008 Tarnów – Tarnowskie Klimaty, Pan Cogito
69. 2009 Trenczyn – Wystawa poplenerowa
70. 2009 Sieradz – TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ , BWA – Sieradz
71. 2010 Bratysława – ORA ET ARS, GALERIA ZA OKNAMI, DOM QUO VADIS
72. 2010 Kalisz – Biuro Wystaw Artystycznych, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
73. 2010 Kielce – Biuro Wystaw Artystycznych, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
74. 2010 Bełchatów – Muzeum Regionalne, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
75. 2010 Nowy sącz – Małopolskie Centrum Kultury, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
76. 2010 Chorzów – Chorzowskie Centrum Kultury, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
77. 2010 Częstochowa – Miejska Galeria Sztuki, TRIENNALE Z MARTWĄ NATURĄ
78. 2010 Bochnia – Muzeum Miejskie. GRUNWALD, CUD NAD WISŁĄ, SOLIDARNOŚĆ.
79. 2011 Piotrków Trybunalski – Piotrkowskie Biennale Sztuki
80. 2011 Warszawa – Zachęta – Bliźniemu Swemu
81. 2011 Wrocław – Muzeum Miejskie – Bliźniemu Swemu.
82. 2011 Kielce – Muzeum Miejskie – Wystawa Poplenerowa.
83. 2012 Koszalin – Centrum Kultury – Bliźniemu Swemu.
84. 2012 Katowice – Galeria Sztuki Współczesnej BWA – Bliźniemu Swemu.
85. 2012 Rzeszów – Milenium – Bliźniemu Swemu.
86. 2013 Sieradz – VI Triennale z Martwą Naturą
87. 2013 Bełchatów – Muzeum Regionalne
88. 2013 Legnica – Galeria Sztuki
89. 2013 Mielec – Samorządowe Centrum Kultury
90. 2013 Olkusz – Biuro Wystaw Artystycznych
91. 2013 Zakopane – Miejska Galeria Sztuki
92. 2013 Kalisz – Galeria Sztuki
93. 2013 Sandomierz – Biuro Wystaw Artystycznych
94. 2016 Warszawa, Katowice, Wrocław, Rzeszów – Bliźniemu Swemu
95. 2016, 2017, 2017 Interferencje – Nowy Wiśnicz,, Łomża, Chrzanów, Libiąż, Olkusz, Myślenice, Dębica.
96. 2018 Tarnów – Salon wiosenny
97. 2019 2020 Inklinacje – Jaworzno, Oświęcim, Chrzanów, Myślenice, Dębica, Olkusz, Wałbrzych, Łomża, Przasnysz, Ciechanów, Sieradz, Nowy Wiśnicz.
98. 2021 Tarnów- Salon wiosenny
99. 2025 Tarnów-Salon wiosenny
100. 2026 Widnokrąg
101. Muzeum Miasta Jaworzna
102. Muzeum Zamek w Oświęcimiu – Galeria Tade Makowski – Oddział Ratusz
103. Miejski Ośrodek Kultury w Olkuszu
104. Biuro Wystaw Artystycznych Galeria „u Jaksy” w Miechowie
105. Myślenicki Ośrodek Kultury i Sportu w Myślenicach
106. Muzeum Ziemi Wiśnickiej – Zamek w Wiśniczu
107. Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni
108. Galeria Sztuki MOK w Dębicy
109. Muzeum Miejskie w Siemianowicach Śląskich
110. Galeria Miejska BWA „Jatki” w Nowym Targu
111. Galeria ZPAP „Pryzmat” w Krakowie

K. Stompór